Σχόλιο ΜΕΚΕΑ: Ο Μακρόν… ο απελευθερωτής των λαών θα μας σώσει από τους Τούρκους!

  1. Αποτελεί έσχατη κατάπτωση του Ελληνικού λαού, τη στιγμή που είναι φανερό ότι οι ελίτ του (όπως εκπροσωπούνται από ΟΛΑ τα κόμματα) δεν διανοούνται να κάνουν το παραμικρό για να τον κινητοποιήσουν σε ένα αγώνα εθνικής και κοινωνικής κυριαρχίας όλων των λαών (και όχι βέβαια ενάντια σε έναν άλλο λαό που τον φανατίζουν αντίστοιχα οι δικές του ελίτ), ότι φαίνεται να παρακολουθεί αδιάφορος τα τεκταινόμενα, αντί να πρωτοστατεί σε ένα παρόμοιο αγώνα, παραμερίζοντας τις ελίτ αυτές. Έτσι οι ελληνικές ελίτ, όντας οι ίδιες απλά πιόνια της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε) μέσα στη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, αλλά και οι (ισχυρότερες) τουρκικές ελίτ, που απλώς εκμεταλλεύονται τα «κενά εξουσίας» μέσα στο σύστημα αυτό για να προωθήσουν τις δικές τους επιδιώξεις (σε βάρος βέβαια άλλων λαών), ουσιαστικά παίζουν και οι δύο το παιχνίδι που, σε τελική ανάλυση, ελέγχει «από πάνω» η Υπερεθνική Ελίτ.
  2. Έτσι, τώρα βρέθηκε ο Ελληνικός λαός αντιμέτωπος με τον Τουρκικό λαό, που τον φανατίζει κατάλληλα η ελίτ του για την ικανοποίηση εθνικιστικών επιδιώξεων σε βάρος του Ελληνικού λαού. Η διαφορά βέβαια Ελλάδας και Τουρκίας είναι ότι εμείς όχι μόνο δεν διαθέτουμε καν μια εθνικιστική ελίτ που θα τολμούσε να εγείρει εθνικιστικά αιτήματα όπως κάνει π.χ. η τουρκική, η οποία βέβαια στην προκειμένη περίπτωση αλλά και σε γενικότερα (θέματα Αρμενίας, Λιβύης κ.λπ.) επιδιώκει ένα ρόλο «επιστάτη» της Υ/Ε στην περιοχή, ενώ αντίθετα η δική μας ελίτ απλώς ικετεύει τους ηγέτες της Υ/Ε να την προστατεύσουν. Και φυσικά οι ηγέτες της Υ/Ε δρουν ανάλογα με τα δικά τους συμφέροντα και επιδιώξεις και όχι τα ελληνικά (ή τα τουρκικά)…
  3. Το κωμικοτραγικό στην υπόθεση είναι ότι οι ελληνικές ελίτ αλλά και σε μεγάλο μέρος φαίνεται ότι και ο ίδιος ο λαός εναποθέτει τις ελπίδες του στον μόλις προκύψαντα… απελευθερωτή των λαών: δηλαδή τον Μακρόν που επέλεξε η Υπερεθνική Ελίτ ανάμεσα στους τραπεζίτες της Rothschild να τον βγάλει από την αφάνεια και χάρη στην έμμεση βοήθεια της γαλλικής «Αριστεράς» (που είναι κάτι σαν τη δική μας!) να τον αναδείξει σε Πρόεδρο της Γαλλίας για να εκτελεί πιστά τις εντολές της στην προώθηση της «ατζέντας» της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Το κύριο καθήκον που του ανέθεσαν ήταν να κτυπήσει με κάθε τρόπο τα κινήματα για την εθνική και κοινωνική κυριαρχία (που είναι ο μόνος πραγματικός εχθρός της Νέας Διεθνούς Τάξης σήμερα) όχι μόνο στη Γαλλία, αλλά και την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή γενικότερα, προωθώντας παράλληλα την παγκοσμιοποιητική ατζέντα της διεθνιστικής (καταναλωτικής) κουλτούρας ενάντια στην εθνική και πολιτιστική κουλτούρα του κάθε λαού.
  4. Έτσι, αφού συνέτριψε με την ωμή –κάποιοι θα τη χαρακτήριζαν φασιστική– βία τα Κίτρινα Γιλέκα, που ήταν το ισχυρότερο κίνημα μετά το Brexit στην Ευρώπη (τα οποία βέβαια πολύ πιθανό θ’ αναδυθούν και πάλι μόλις περάσει η λαίλαπα του ιού, την οποία κάλλιστα θα μπορούσαν να έχουν δημιουργήσει στοιχεία της Υ/Ε!), άρχισε να επεκτείνει τη δραστηριότητά του στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Στην Ευρώπη, ερχόμενος σε σύγκρουση με το ισχυρό ιταλικό κίνημα του Σαλβίνι στην Ιταλία, τον οποίο και ανέτρεψε με τη βοήθεια των εκεί παλαιοκομματικών ελίτ, ενώ παράλληλα ενθάρρυνε τη σύγκρουση μεταξύ της εθνικιστικής τουρκικής ελίτ (που ήθελε και θέλει να παίζει «ανεξάρτητο» ρόλο μέσα στην ΝΔΤ αλλά… χωρίς να βγαίνει από τη παγκοσμιοποιημένη αγορά!) και των υπαλλήλων της Υ/Ε στην Ελλάδα. Η τουρκική ελίτ ήταν επομένως στο στόχαστρο της Υ/Ε ακριβώς γιατί ήθελε να παίξει και «δικά της» παιχνίδια στις διεθνείς συγκρούσεις και όχι αυτά που της επέβαλε η Υ/Ε, ενώ από την άλλη μεριά ούτε η τελευταία ήθελε να ωθήσει την Τουρκία εκτός της Νέας Διεθνούς Τάξης, που θα μπορούσε να αποτελέσει τον κορμό σε ένα τεράστιο άξονα εθνικά κυρίαρχων κρατών μαζί με τη Ρωσία, Ιράν, Συρία κ.λπ.
  5. Είναι λοιπόν φανερό ότι η Υ/Ε και ο Μακρόν απλώς χρησιμοποιούν τον Ελληνικό λαό σαν ένα είδος «αντίβαρου» στην τουρκική ελίτ, για να ελέγχουν αποτελεσματικότερα την τελευταία μέσα στη ΝΔΤ. Φυσικά θα μπορούσαν να την ελέγξουν αποτελεσματικότερα γκρεμίζοντας την τουρκική οικονομία, αλλά τότε κανένας δεν θα μπορούσε να εγγυηθεί τι δρόμο θ’ ακολουθούσε ο Τουρκικός λαός που κάλλιστα θα μπορούσε να πιέσει για τη σύμπηξη του τεράστιου άξονα εθνικά κυρίαρχων κρατών που αναφέραμε. Το μόνο όπλο δηλαδή που έχει η Υ/Ε τη στιγμή αυτή είναι να «ευνουχιστεί» το αίτημα για την εθνική κυριαρχία στη Τουρκία, πιέζοντας την υποτακτική ελληνική ελίτ για σημαντικές παραχωρήσεις στα εθνικά της θέματα. Στο πλαίσιο αυτό δεν είναι βέβαια καθόλου περίεργο ότι ο Μακρόν παίζει και ρόλο αγωνιστή κατά του ισλαμικού φονταμενταλισμού, όταν φυσικά ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός είναι ο μόνος που συγκρατεί ακόμη τις Ισλαμικές μάζες από την ενσωμάτωσή τους στην καταναλωτική κοινωνία, που αποτελεί το βασικό κύτταρο της Νέας Διεθνούς Τάξης…

ΜΕΚΕΑ – ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ – 27/10/2020

Ανακοίνωση ΜΕΚΕΑ: H Παγκοσμιοποίηση, η “Μαύρη Εξέγερση” και η «Αριστερά»

Ανακοίνωση του Μετώπου για την Κοινωνική και Εθνική Απελευθέρωση (ΜΕΚΕΑ)

Παγκοσμιοποίηση, η “Μαύρη Εξέγερση” και η «Αριστερά»

Η έκρηξη οργής των μαύρων στις ΗΠΑ για την κτηνώδη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ, που μετατράπηκε σε παναμερικανική εξέγερση, είναι εν πολλοίς δικαιολογημένη και οδήγησε, πέραν των επιθέσεων εναντίον αστυνομικών τμημάτων, και σε μη ελεγχόμενες από τους φιλελεύθερους παγκοσμιοποιητές καταστάσεις, όπως οι επιθέσεις στο CNN, σε τράπεζες και σε άλλα σύμβολα της υπερεθνικής ελίτ. Βέβαια, δεν είδαμε παρόμοιας έκτασης εξέγερση την εποχή Ομπάμα, στην οποία επίσης υπήρχαν πολλά περιστατικά φόνων από μπάτσους, ούτε όταν βομβάρδιζε παρέα με την Χίλαρι τον λαό της Λιβύης και το καθεστώς Καντάφι, που αγωνιζόταν για τους μαύρους της Αφρικής.

Οι λόγοι του κύκλου της βίας στην Αμερική ανάγονται όχι μόνο σε φυλετικές προκαταλήψεις που προέρχονται από παλιά και εκδηλώνονται ακόμα και σήμερα σε σώματα του κράτους όπως η Αστυνομία, αλλά και σε ανταγωνισμούς που είναι αναπόφευκτοι σε μια παγκοσμιοποιητική πολυπολιτισμική κοινωνία όπου αυτό που «ενώνει» τους πολίτες είναι ο καταναλωτισμός και ο ατομικισμός, ενώ παράλληλα καλλιεργείται έντονα από το κατεστημένο ο διαχωρισμός με βάση το χρώμα του δέρματος, το φύλο, τη σεξουαλικότητα και άλλα πολιτικά ασήμαντα χαρακτηριστικά, δηλαδή οι λεγόμενες «πολιτικές ταυτότητας».

Ο κυριότερος λόγος όμως είναι οι βαθιές κοινωνικοοικονομικές ανισότητες έχουν φτάσει σε πρωτοφανή ύψη λόγω της εμβάθυνσης και επέκτασης τις τελευταίες δεκαετίες στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο της Νέας Διεθνούς Τάξης της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης —και όχι απλώς λόγω του “καπιταλισμού”, όπως διακηρύσσει η παλαιολιθική αντισυστημική αριστερά που σήμερα διαδηλώνει στην Ελλάδα γενικώς και αορίστως «κατά του ιμπεριαλισμού, του καπιταλισμού και του ρατσισμού», λες και ζούμε κάπου στη δεκαετία του ’60!

Οι ανισότητες αυτές βγαίνουν στο προσκήνιο ανά πάσα στιγμή αρκεί να υπάρξει μια αφορμή για να ανάψει το φιτίλι. Έτσι, σήμερα στις ΗΠΑ, όπου ήρθε να προστεθεί και η μεγάλη πανδημία του κορωνοϊού με δεκάδες χιλιάδες θύματα κυρίως ανάμεσα στα φτωχά στρώματα και ειδικά τους Αφροαμερικανούς, καθώς και η πελώρια οικονομική κρίση που την ακολουθεί και έχει ήδη προκαλέσει 30 εκατομμύρια νέους ανέργους, η εξέγερση βέβαια μαζικοποιείται από πλατιά λαϊκά στρώματα που βλέπουν ότι το μέλλον τους είναι προδιαγεγραμμένο προς την εξαθλίωση.

Όμως, ο μονοθεματικός “αντι-αυταρχικός” κυρίαρχος χαρακτήρας της εξέγερσης, που συνεπαίρνει τους πιο αφελείς ειδικά στην αμερικανική αστική νεολαία —ειδικά σε μια τέτοια κρίσιμη προεκλογική περίοδο στην Αμερική η οποία μπορεί να κρίνει και την πορεία της σύγκρουσης του αγώνα για εθνική κυριαρχία ενάντια στην παγκοσμιοποίηση— ήταν εύκολο να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης ή και να πυροδοτηθεί περαιτέρω από την αμερικάνικη “αριστερά” και έμμεσα την υπερεθνική ελίτ, τους διάφορους Σόρος, αντίφα κ.λπ. Όλοι αυτοί τώρα δίνουν τα ρέστα τους για να πέσει ο Τραμπ με ξεκάθαρο στόχο να κατατροπωθεί το κίνημα για εθνική κυριαρχία “από τα κάτω”, το οποίο εκπροσωπούσε, στρεβλά έστω, ο Τραμπ. Δηλαδή το κίνημα των θυμάτων της παγκοσμιοποίησης κυρίως ανάμεσα στα εργατικά λαϊκά στρώματα της Αμερικής, πολλά από τα οποία ψήφιζαν Δημοκρατικούς στο παρελθόν και λόγω της αποβιομηχάνισης που προήλθε από τη μεταφορά της παραγωγής των αμερικάνικων πολυεθνικών σε άλλες χώρες, έμειναν άνεργα ή κατέληξαν στην υποαπασχόληση κ.λπ. Και αυτό ανεξάρτητα από τις συχνά αλλοπρόσαλλες πολιτικές του Τραμπ που έκανε κατά τη διάρκεια της θητείας του, σε αντίθεση συχνά με τις προεκλογικές του υποσχέσεις.

Ο Τραμπ δηλαδή εκφράζει έστω και με στρεβλό τρόπο το αίτημα της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών στις ΗΠΑ για ανακοπή του φαινομένου της Παγκοσμιοποίησης και εθνική κυριαρχία. Γι’ αυτό υποστηρίχθηκε από την πλειοψηφία των λαϊκών στρωμάτων με πρόγραμμα να επιστρέψουν οι βιομηχανίες στις ΗΠΑ, να ξαναδημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, να μπουν έλεγχοι στις «αγορές» (κάτι που πέτυχε εν μέρει με τους δασμούς που επέβαλε στα κινεζικά προϊόντα) και γενικότερα να υπάρξει ένας βαθμός εθνικής πολιτικής και οικονομίας, αλλά και να σταματήσουν οι πόλεμοι στους οποίους πρωτοστατούν οι ΗΠΑ, στο εξωτερικό. Ο ίδιος στόχος, αυτός της εθνικής και οικονομικής κυριαρχίας, εκφράστηκε καθαρότερα και επιτεύχθηκε με το ιστορικό Brexit, μετά τον επίμονο αγώνα του βρετανικού λαού και προς μεγάλη απογοήτευση της υπερεθνικής ελίτ (Υ/Ε) που έκανε λυσσαλέο αγώνα εναντίον του, αλλά και προς μεγάλη απογοήτευση της παγκοσμιοποιητικής «αριστεράς» του βρετανικού Εργατικού κόμματος, που έχει μετατραπεί σε ένα αστικό κόμμα απατεώνων όπως ο δικός μας άθλιος ΣΥΡΙΖΑ.

Έτσι, η πελώρια οικονομική κρίση που μόλις τώρα ξεκινάει εξαιτίας της μεγάλης πανδημίας του κορωνοϊού, ο οποίος επελαύνει τώρα και στην περιφέρεια (χώρες του Τρίτου Κόσμου κ.λπ.), δείχνει και την ανοησία κάποιων «μαρξιστών» της κακιάς ώρας που υποστηρίζανε ότι η πανδημία χρησιμοποιείται (αν δεν «κατασκευάστηκε») από τις ελίτ (αορίστως) δήθεν για να υπερβούν την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση προ κορωνοϊού. Και αυτό όταν βέβαια η προ-κορωνοϊού κρίση δεν συγκρίνεται με τη σημερινή κρίση που ανατέλλει, την οποία όλοι  οι έγκυροι αναλυτές προβλέπουν ότι θα είναι η μεγαλύτερη καπιταλιστική κρίση στην Ιστορία! Ή παρόμοια αβάσιμες είναι οι απόψεις ότι η πανδημία κατασκευάστηκε ή χρησιμοποιείται για να φέρει, αόριστα πάλι, τον «παγκόσμιο φασισμό», μη «βλέποντας» ότι ο παγκόσμιος φασισμός έχει ήδη αρχίσει να κτίζεται π.χ. στην Ευρώπη με την ΕΕ, για τις αποφάσεις της οποίας μόνο οι λαοί δεν ερωτώνται! Αν μάλιστα έκαναν το λάθος οι ελίτ στο παρελθόν και ρωτούσαν με δημοψηφίσματα τους λαούς, οι προτάσεις τους πάντα απορρίπτονταν και οι Ευρω-ελίτ έφταναν στην αθλιότητα να τα επαναλαμβάνουν μέχρι οι λαοί να «πειστούν» να περάσουν τη γραμμή τους. Γι’ αυτό και έπαψαν πια οι Ευρω-ελίτ να κάνουν δημοψηφίσματα… Και είναι βέβαια άλλο πράγμα ότι, αντικειμενικά, η πελώρια επερχόμενη κρίση θα φέρει μεγαλύτερη συγκέντρωση πολιτικής και οικονομικής δύναμης, καταστρέφοντας ακόμα και τμήματα της Υ/Ε, αλλά εναπόκειται στους λαούς να ανακόψουν τη συγκέντρωση αυτή αποκόπτοντας τους δεσμούς τους με το σημερινό σύστημα, τη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

Τώρα, το τμήμα της υπερεθνικής ελίτ στις ΗΠΑ έχει λυσσάξει, αφού έβλεπε με τρόμο, ενόψει των προσεχών προεδρικών εκλογών, ότι η επανεκλογή Τραμπ είναι σχεδόν βέβαιη και βρήκε τη «χρυσή ευκαιρία» με την εξέγερση και ρίχνει στη μάχη όλους τους εκλεκτούς της «σύμμαχους» ή όργανα, την αλητεία της αμερικανικής ψευτο-αριστεράς, υποστηριζόμενης από μαζικά προβαλλόμενους ‘διανοουμένους’ τύπου Τσόμσκι, Ναόμι Κλάιν κ.λπ.

Έτσι η «αριστερά» αυτή:

—από την αρχή της εκλογής Τραμπ οργάνωνε διαδηλώσεις εναντίον του, ενάντια στον δήθεν «ρατσιστή» Τραμπ, πριν ακόμη γίνει κυβέρνηση (!), όπως αντίστοιχα χαρακτήριζε «εθνικιστικό» και «ρατσιστικό» το πανεθνικό κίνημα του βρετανικού λαού για Brexit.

—υποστήριζε άμεσα ή έμμεσα τους εγκληματίες «προοδευτικούς» Ομπάμα, Χίλαρι, που βομβάρδισαν και μακέλεψαν τη Συρία και τη Λιβύη εμπεδώνοντας την Νέα Διεθνή Τάξη, ενώ ο Τραμπ παρά τις αλλοπρόσαλλες φραστικές κυρίως ακρότητές του, στην εξωτερική του πολιτική σε αντίθεση με την κυβέρνηση Ομπάμα – Χίλαρι, αλλά και του προηγούμενου Ρεπουμπλικάνου Μπους, δεν έχει ανοίξει μέχρι στιγμής νέο πολεμικό μέτωπο, έχει παγώσει τις πολεμικές επιχειρήσεις και κατηγορείται για αποτυχία στο Συριακό Μέτωπο, ενώ έχει αποφύγει μέχρι τώρα την κλιμάκωση με τις χαρακτηρισμένες εχθρικές χώρες των ΗΠΑ.

Από την άλλη βέβαια, ο Τραμπ είναι ο πρώτος πρόεδρος που εξυπηρετεί απόλυτα τα σιωνιστικά συμφέροντα, πιθανότατα για να έχει και κάποιον υποστηρικτή ανάμεσα στις ελίτ. Το γεγονός όμως ότι δεν έχει εξαπολύσει μέχρι τώρα πόλεμο κατά του Ιράν, παρά τη λυσσώδη πίεση των Σιωνιστών (κάτι που προγραμμάτιζε σχεδόν ανοιχτά η Χίλαρι), δεν είναι τυχαίο.

Έτσι, η εγκληματική Υ/Ε, βλέποντας ότι ο εκλεκτός της Τζο Μπάιντεν χάνει τις εκλογές του Νοέμβρη παρά τη μαζική προπαγάνδα (όπως είχε κάνει και στο δημοψήφισμα του Μπρέξιτ, αλλά και στις τελευταίες βρετανικές εκλογές), με την πολύτιμη βοήθεια αυτής της εκφυλισμένης «αριστεράς», προσπαθεί να ανατρέψει την κατάσταση που διαμορφώνεται διεθνώς: την εμφάνιση δηλαδή σε όλο τον κόσμο κινημάτων για την εθνική και οικονομική κυριαρχία ενάντια στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και αυτό ενώ η κυβέρνηση του Μπόρις Τζόνσον δίνει δείγματα γραφής έχοντας μόλις εξαγγείλει πρόγραμμα για την ανάκτηση της εθνικής και οικονομικής αυτοδυναμίας της Βρετανίας…Και είναι βέβαια άλλο, ότι, αντικειμενικά, η πελώρια επερχόμενη κρίση θα φέρει μεγαλύτερη συγκέντρωση πολιτικής και οικονομικής δύναμης, καταστρέφοντας όμως ακόμα και τμήμα της Υ/Ε, ενώ εναπόκειται στους λαούς να ανατρέψουν το σύστημα και την πορεία αυτής της καταστροφικής Νέας Διεθνούς Τάξης.

Βρισκόμαστε λοιπόν σήμερα εν όψει μιας γιγάντιας επιχείρησης της Υ/Ε και των δεκανικιών της στην παγκοσμιοποιητική «αριστερά», που έχει κύριο στόχο, όπως προαναφέραμε, να ανατραπούν καταρχήν τα αναδυόμενα κινήματα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση και για εθνική κυριαρχία στην Αμερική και αλλού. Σε ένα δεύτερο επίπεδο γίνεται την ίδια στιγμή συστηματική προσπάθεια από τις πολιτιστικές ελίτ, τη διεθνή ιντελιγκέντσια και τα μίντια που πλέον ολοκληρωτικά ελέγχει η Υ/Ε, να εμπεδωθεί ακόμη περισσότερο η παγκοσμιοποιητική κουλτούρα του ατομισμού, της διαίρεσης των λαϊκών στρωμάτων με βάση εξωτερικά χαρακτηριστικά ταυτότητας και να δημιουργηθεί κλίμα εμφυλίου ανάμεσά τους. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα στις πολυπολιτισμικές μητροπόλεις της παγκοσμιοποίησης, με την εκμετάλλευση συχνά των μειονοτήτων και των «απολίτικων» νέων που πέφτουν σήμερα δυστυχώς εύκολα στην παγίδα της παγκοσμιοποιητικής «αριστεράς» και των μίντια ότι το κυρίαρχο που έχουν να παλέψουν είναι ένα δήθεν πανίσχυρο «ρατσιστικό», αν όχι φασιστικό σύστημα, όπως εκφράζεται από τους Τραμπ, Τζόνσον, Λε Πεν, Σαλβίνι κ.λπ. —οι οποίοι απλώς προσπαθούν να εκπροσωπήσουν/εκμεταλλευτούν τα μαζικά κινήματα για κυριαρχία που αναδύονται παντού—, αντί να παλέψουν ενάντια την τερατώδη και πρωτόγνωρη στην ιστορία εξουσία της υπερεθνικής ελίτ!

Ουσιαστικά δηλαδή η υπερεθνική ελίτ, που κυβερνά τη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, θέλει να στρέψει την αγανάκτηση των λαϊκών στρωμάτων για τη συνεχή χειροτέρευση της οικονομικής και κοινωνικής τους ζωής μακριά από τις ίδιες τις ελίτ αυτές και το ίδιο το σύστημα σε ένα αλληλοφάγωμα για τα ‘ατομικά δικαιώματα’ κ.λπ. Το γνωστό απόφθεγμα που ιστορικά χαρακτήριζε τις ελίτ «διαίρει και βασίλευε» ίσως ποτέ δεν είχε βρει τέτοια μαζική εφαρμογή στους λαούς όπως σήμερα…

ΜΕΚΕΑ – ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ – 5/6/2020

Ανακοίνωση| Ελληνικό προτεκτοράτο: Από τον κορωνοϊό στον τουρισμό και τούμπαλιν

Ανακοίνωση Μετώπου Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης (ΜΕΚΕΑ) / Grexit.gr
 

Στην προηγούμενη ανακοίνωσή μας τονίζαμε πόσο επικίνδυνη είναι η πανδημία του κορωνοϊού, ιδιαίτερα όσον αφορά την ταχύτητα διασποράς και μετάδοσης, που την καθιστά στην ουσία την πρώτη πανδημία στην εποχή της Νέας Διεθνούς Τάξης της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, αλλά και τη μεγαλύτερη πανδημία στην ανθρωπινή Ιστορία. Και αυτό τόσο λόγω του επιθετικού είδους του ιού που προέκυψε στις σημερινές συνθήκες παγκοσμιοποιητικής «ανάπτυξης» όσο και της ταχύτητας επέκτασής του, που οφείλεται βασικά στους θεσμούς των «ανοιχτών και ελεύθερων αγορών» της Παγκοσμιοποίησης, οι οποίοι συνετέλεσαν αποφασιστικά στην ταχύτητα διάδοσής του πρωτίστως βέβαια στα δυτικά μητροπολιτικά κέντρα –που έχουν ήδη καθιερώσει πολύ πυκνούς οικονομικούς δεσμούς με όλα τα υπόλοιπα κράτη για τη μαζική μετακίνηση εμπορευμάτων, εργασίας και κεφαλαίου, συνιστώντας τη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης– και εν συνεχεία στην περιφέρεια της ΝΔΤ (Βραζιλία, Ινδία κ.λπ.), όπου σήμερα ο κορωνοϊός θερίζει…

Έτσι, σημειώναμε ότι η αυστηρή καραντίνα αποτελεί για τις χώρες μονόδρομο, αφού ούτε ήταν δυνατόν να γίνουν άμεσα μαζικά τεστ σε όλους τους πληθυσμούς λόγω του τεράστιου κόστους (κάτι που μόνο η Γερμανία έκανε εν μέρει, μην αποτρέποντας ούτε και αυτή όμως την καραντίνα), αλλά ούτε φυσικά η πανδημία μπορούσε να αντιμετωπιστεί με διάφορες παραλλαγές της θεωρίας για την «ανοσία της αγέλης», όπως αποδείχτηκε από το αρχικό «πείραμα» της Βρετανίας (που στοίχισε χιλιάδες ανθρώπινες ζωές όπως γίνεται σήμερα παραδεκτό) αλλά και της Σουηδίας, και αμέσως μετά των ΗΠΑ, της Βραζιλίας και άλλων χωρών με ανάλογα αποτελέσματα. Έτσι, τελικά, κατέληξαν όλοι στη «μέθοδο της καραντίνας» για να περιορίσουν όσο ήταν δυνατό την ταχύτητα στην παραπέρα μετάδοση της ασθένειας, που, παρά τις ανοησίες των συνωμοσιολόγων, οι οποίοι έχουν πια εντελώς γελοιοποιηθεί, εξακολουθεί να εξαπλώνεται παντού, πέρα από τα μητροπολιτικά κέντρα.

Σε τελική ανάλυση, όλες οι ελπίδες έχουν εναποτεθεί τώρα στα εμβόλια που προσπαθούν να σχεδιάσουν επιστημονικά συνεργεία (που σπεύδουν βέβαια να χρηματοδοτήσουν μέλη της Υπερεθνικής Ελίτ, εκτός βέβαια από χώρες όπως η Ρωσία και η Κίνα), όχι βέβαια μόνο για να ανακηρυχτούν «σωτήρες της ανθρωπότητας», αλλά με βασικό στόχο τα δισεκατομμύρια κερδών που θα προκύψουν από την εμπορική εκμετάλλευση του εμβολίου όταν θα αρχίσουν να το μοσχοπουλούν σε αλλόφρονες κυβερνήσεις… Αυτό βέβαια δεν δικαιώνει άλλες δήθεν «επιστημονικές» έρευνες που, αρνούμενες τη μοναδική σημασία του ιού, τον εξομοίωναν με τη γρίπη, για ν’ αποκαλυφθεί αργότερα ότι…αφιλοκερδείς χρηματοδότες των ερευνών τους ήταν αμερικάνικες αεροπορικές εταιρείες που κινδυνεύουν με εξαφάνιση εξαιτίας του ιού, όπως θα δείξουν σύντομα οι δραματικές συνέπειες της παγκόσμιας πτώσης του τουρισμού!

Η χώρα μας ακολούθησε και αυτή, σχετικά έγκαιρα, αυστηρά μέτρα καραντίνας, αλλά βέβαια η σχετική «επιτυχία» της δεν οφείλεται στην «σωφροσύνη» της ευρωκατοχικής κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά στην περιφερειακή θέση της χώρας μας, όπως συνέβη και στις περισσότερες χώρες με χαμηλό βαθμό διεθνοποίησης, όπως οι γειτονικές βαλκανικές χώρες, αυτές στην ανατολική Ευρώπη, στην Αφρική κ.λπ., που είχαν αρχικά περιορισμένη διάδοση και αριθμό κρουσμάτων, σε αντίθεση με τις χώρες-κέντρα της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας που αναφέρουμε παραπάνω, οι οποίες αποτελέσαν και «κέντρα» της πανδημίας. Αυτό φυσικά δεν αποκλείει στη συνέχεια την επέκταση της επιδημίας από τα μητροπολιτικά κέντρα στην περιφέρεια, όπως ήδη γίνεται σήμερα με τη Λατινική Αμερική, την Ινδία κ.λπ.

Και ενώ τα αυστηρά μέτρα στη χώρα μας αποσύρονται σταδιακά και όχι εντελώς, (και αφού εφαρμόστηκαν σε κάποιες περιπτώσεις με «υπερβάλλοντα ζήλο», όπως π.χ. με την ουσιαστική απαγόρευση του εορτασμού του Πάσχα), έρχεται τώρα η κυβέρνηση να ανακοινώσει το πλήρες άνοιγμα του Τουρισμού και ότι θα εφαρμόζονται μόνο ημίμετρα (π.χ. σποραδικοί έλεγχοι) στην είσοδο χιλιάδων τουριστών στα αεροδρόμια, στα σύνορα και στα κρουαζιερόπλοια, ακόμη και αν προέρχονται από χώρες όπου η επιδημία είναι ακόμα σε επικίνδυνα επίπεδα (Ισπανία, Ιταλία, Βρετανία κλπ). Και αυτό ενώ σε πολλές χώρες δεν έχει παρέλθει η πανδημία, ενώ ταυτόχρονα εκφράζονται φόβοι για την πιθανότητα ενός δεύτερου κύματος, το Φθινόπωρο, ακόμα και στη χώρα μας.

Πού πάει λοιπόν η δήλωση της κυβέρνησης όταν με κομπασμό έλεγε «υπεράνω και της οικονομίας είναι η υγεία των πολιτών»; Απλώς μετατρέπεται σήμερα στο συμπέρασμα ότι «υπεράνω όλων (άρα και της υγείας) είναι η “εθνική μας παραγωγή’’, δηλαδή ο Τουρισμός!». Πράγμα βέβαια που εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται παράλογο αφού, πράγματι, χωρίς παράγωγη και εισόδημα, ούτε υγεία μπορεί να υπάρξει. Είναι άλλωστε γνωστό ότι οι μεγαλύτερες απώλειες από τον ιό σημειώνονται ανάμεσα στα φτωχά εισοδηματικά στρώματα στην Αμερική, τη Βρετανία κ.λπ.[1] Αυτό λοιπόν που επιμελώς υποκρύπτει η κυβέρνηση είναι η κατάντια μιας χώρας που έχει μετατραπεί σε απόλυτο προτεκτοράτο της ΕΕ και της υπερεθνικής ελίτ. [2]  Μιας χώρας τής οποίας κυριολεκτικά καταστράφηκε η γεωργία μέσα στις «ανοικτές αγορές» της ΕΕ, όπως άλλωστε συνέβη και συνολικά με την παραγωγική μας δομή (μεταποίηση κ.λπ.), και σήμερα έχει πάρει τη θέση της τουριστικής αποικίας στον καταμερισμό εργασίας της ΕΕ. Εκεί μας έχουν κατατάξει η Γερμανία και οι άλλοι «φίλοι» μας, για να ξεκουράζονται εδώ και να απολαμβάνουν την Ελλάδα κυρίως οι Ευρωπαίοι αστοί και τα εύπορα στρώματα, την ώρα που ο ελληνικός λαός στη μεγάλη πλειοψηφία του βλέπει τις διακοπές με το κιάλι.

Γι’ αυτό έσπευσε περιχαρής ο Γερμανός υπουργός να διαφημίσει την Ελλάδα σαν ελκυστικό και ασφαλή προορισμό. Γι’ αυτό η κυβέρνηση του ελληνικού προτεκτοράτου έσπευσε, επίσης, μετά την ψήφιση της κατάπτυστης συμφωνίας για τον αγωγό East Med με το Ισραήλ, που στρέφεται ευθέως κατά των Παλαιστινίων, να κάνει νέα συμφωνία για τον Τουρισμό με το κατοχικό Ισραήλ και να ψηφίσει και τους νέους νόμους για την άρση των περιβαλλοντικών κριτηρίων στην αγορά γης. Σήμερα άλλωστε υπάρχει ένας οργασμός ισραηλινού κεφαλαίου για την αγορά Ελληνικής γης, προς εκμετάλλευση βέβαια της ίδιας τουριστικής αγοράς.

Η ιδεολογία των «ανοιχτών αγορών», βέβαια, της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης λέει ότι κάθε χώρα πρέπει να εκμεταλλεύεται τα «συγκριτικά της πλεονεκτήματα» στην οικονομία. Όμως ποια εκμετάλλευση κάνει σήμερα η Ελλάδα όταν ουσιαστικά οι ανοικτές αγορές τής έχουν καταστρέψει κάθε άλλο τομέα στην οικονομία; Από εκεί που παλιότερα είχαμε σημαντική αυτοδυναμία έως αυτάρκεια στα περισσότερα αγροτικά προϊόντα, σήμερα αναγκαζόμαστε να εισάγουμε σχεδόν τα πάντα και αντί να τρώμε τις εύγευστες από τον μεσογειακό ήλιο ντομάτες μας, αναγκαζόμαστε να εισάγουμε και να καταναλώνουμε ολλανδικές άγευστες ντομάτες που αναπτύσσονται με ηλεκτρική ενέργεια! Η ποιοτική και διαφοροποιημένη κτηνοτροφία και γεωργία μας είναι στα τάρταρα: ζώα, γαλακτοκομικά, στάρι, ελαιόλαδο, σταφύλι, κρασί, εξαγωγές φρούτων, βότανα κ.λπ. Παράλληλα, οι κλάδοι στη μεταποίηση διαλύθηκαν ένας προς έναν ή δόθηκαν στο ξένο κεφάλαιο (π.χ. ναυπηγεία στην Ελευσίνα και τη Σύρο), αλλά και βιοτεχνίες που θα μπορούσαν με εθνική στήριξη να αναπτυχτούν, τώρα καταποντίστηκαν από τον ξένο συναγωνισμό ή απλώς απορροφήθηκαν από ξένες εταιρίες (π.χ. η μπύρα κ.λπ.).

Για ποια λοιπόν «συγκριτικά πλεονεκτήματα» μιλάμε όταν μια χώρα τοποθετείται, σε έναν δήθεν δίκαιο διεθνή καταμερισμό εργασίας (όσο δίκαιη βέβαια μπορεί να είναι η «αγορά»!), να αποτελεί τουριστική αποικία και γηροκομείο των αστικών τάξεων άλλων χωρών και όταν εξαναγκάζεται σήμερα, χωρίς άλλες ουσιαστικές πηγές εσόδων, να θέτει σε άμεσο κίνδυνο την υγεία του λαού της, για να μη βλάψει τη βασική πηγή εσόδων της από το εξωτερικό: τον Τουρισμό; Είναι χαρακτηριστικό, για παράδειγμα, ότι η Βρετανία επιβάλλει καραντίνα σε όλους όσους έρχονται από την Ελλάδα, αλλά το αντίστροφο δεν φαίνεται να ισχύει, ενώ ως γνωστόν τη στιγμή αυτή τα θύματα του κορωνοϊού είναι πολλαπλάσια στη Βρετανία από ότι στην Ελλάδα!

Ο μόνος δρόμος σήμερα για να έχουμε μέλλον σαν λαός και σαν χώρα είναι να πάψουμε να είμαστε έρμαια του τουρισμού, που βλέπουμε σήμερα σε τι κίνδυνο μας βάζει (και ελπίζουμε να αποφύγουμε μια νέα έξαρση του ιού). Γενικότερα, ο μόνος δρόμος για την Ελλάδα αλλά και για κάθε χώρα που θέλει ο λαός της να ελέγχει την οικονομία του, είναι η εθνική και οικονομική κυριαρχία, που επιβάλλει την οικονομική αυτοδυναμία σαν αναγκαία προϋπόθεση γι’ αυτήν. Και γι’ αυτή οφείλει να παλέψει, αντί για την «κοινοτική κυριαρχία» του Μητσοτάκη και του Τσιόδρα που υποτίθεται προσφέρει η ΕΕ, η οποία ουσιαστικά λειτουργεί προς όφελος της «κοινότητας» των πολυεθνικών και των ελίτ που επάξια η ένωση εκπροσωπεί! Για την κυριαρχία τους αγωνιστήκαν και αγωνίζονται άλλοι λαοί (όπως ο βρετανικός, ο γαλλικός, ο ιταλικός κ.α.). Γι’ αυτό σήμερα ο Βρετανικός λαός, κατόπιν μακρών αγώνων κατά της Υπερεθνικής Ελίτ αλλά και της δικής του ελίτ (που με επικεφαλής το πάλαι ποτέ «αριστερό» Εργατικό κόμμα πάλεψε ενάντια στην εθνική κυριαρχία την οποία προϋπέθετε το Brexit!), με τον σκληρό αγώνα του τελικά την πέτυχε. Έτσι, σήμερα η Βρετανία είναι σε θέση να δηλώνει σαν βασικό στόχο της την αυτάρκεια σαν απαραίτητη προϋπόθεση όχι μόνο για την κάλυψη των βασικών αναγκών του λαού της, αλλά και της ίδιας της εθνικής του ασφάλειας.[3] Φυσικά, το Brexit ή αντίστοιχα ένα Grexit για εμάς δεν σημαίνει αυτόματα την επίλυση του κοινωνικού προβλήματος σε χώρες σαν την Βρετανία ή την Ελλάδα. Αποτελεί όμως την ANAΓΚΑΙΑ προϋπόθεση για τον αυτοκαθορισμό των λαών τους, που σε επόμενο στάδιο θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια Συνομοσπονδία Εθνικά Κυριάρχων Λαών ώστε να μπορούν ν’ αντιμετωπίσουν την (αναμενόμενη) λυσσαλέα επίθεση της Υπερεθνικής Ελίτ και των οργάνων της (ΕΕ, NAFTA κ.λπ.) [4]

Η πατρίδα μας αλλά και η κάθε χώρα δεν πρέπει να εξαρτιέται από τον τουρισμό (και γενικότερα από τις «αγορές»), αλλά να έχει ισχυρή και ολοκληρωμένη παραγωγική βάση σε όλους τους τομείς για να είναι αυτοδύναμη οικονομικά, πράγμα που σημαίνει να στηρίζεται στις δικές της δυνάμεις για να τραφεί ο λαός της, αλλά και να μπορεί να ανταποκριθεί σε δύσκολες και έκτακτες συνθήκες όπως οι σημερινές, με την επερχόμενη πρωτόγνωρη οικονομική κρίση. Ειδάλλως θα «παρακαλάμε» με κάθε κόστος για το λαό μας, τον τουρισμό να μας «σώσει». Γι’ αυτό παλεύουμε για την εθνική και οικονομική κυριαρχία μας μέσα από ένα παλλαϊκό ΓΚΡΕΞΙΤ, όπως αντίστοιχα έπραξε κάνοντας την αρχή ο βρετανικός λαός.

 

ΜΕΚΕΑ / GREXIT.GR – 26/5/2020

 

[1] Ακόμα και το όργανο του αμερικανικού κατεστημένου, για τους δικούς του βέβαια λόγους (να χτυπήσει προεκλογικά τον Τραμπ), τονίζει τις επιπτώσεις της κρίσης στα χαμηλότερα στρώματα: βλ. “As coronavirus deepens inequality, inequality worsens its spread”, The New York Times, 15/3/2020

[2] Βλ. Τάκης Φωτόπουλος, Η Ελλάδα ως προτεκτοράτο της Υπερεθνικής Ελίτ  (Γόρδιος 2010)

[3] Βλ. “Boris Johnson wants self-sufficiency to end reliance on Chinese imports”, The Times, 22/5/2020

[4] Takis Fotopoulos, The New World Order in Action, ch. 12 (Progressive Press, October 2016)

Ανακοίνωση: Τα συστημικά αίτια της κρίσης του κορωνοϊού και το ιστορικό δίλημμα για την ανθρωπότητα

Ανακοίνωση του Μετώπου για την Κοινωνική και Εθνική Απελευθέρωση (ΜΕΚΕΑ)

Η πελώρια και πρωτοφανής κρίση της πανδημίας λόγω του κορωνοϊού, τέτοια που δεν υπήρξε άλλη στην ιστορία της ανθρωπότητας, σε έκταση, διάδοση και κίνδυνο για την ίδια τη συνέχιση του ανθρώπινου γένους, προβλέπεται να έχει –και ήδη έχει– συγκλονιστικές συνέπειες για ολόκληρο τον πλανήτη, όχι μόνο σε σχέση με τη ζωή και την υγεία των εκατομμυρίων άμεσων θυμάτων του, αλλά και την οικονομική ζωή των ίδιων αλλά και των πολλαπλάσιων έμμεσων θυμάτων του που κινδυνεύουν με οικονομική καταστροφή, χωρίς βέβαια να προσμετρήσουμε τις ψυχολογικές και άλλες συνέπειες. Το κρίσιμο επομένως ερώτημα που ανακύπτει για το ίδιο το μέλλον του ανθρώπινου γένους είναι αυτό στο οποίο βέβαια οι «συστημικές αναλύσεις» των επίσημων ΜΜΕ δεν μπορούν ν’ απαντήσουν. Και αυτό γιατί περιορίζονται, σαν τους νεκροθάφτες, να μετρούν νεκρούς και το πολύ ν’ αναφέρουν και κάποιες μελέτες τεχνοκρατών για τα τεχνικά αίτια της κρίσης και τις προβλέψεις, αλλά ποτέ για τα συστημικά αίτια της κρίσης, δηλαδή: γιατί προέκυψε η κρίση στην ιστορική αυτή συγκυρία; Ήταν τυχαίο γεγονός ή μήπως ήταν μια κρίση που περίμενε να ξεσπάσει, εάν βέβαια ξεπεράσουμε τις ανόητες συνωμοσιολογικές θεωρίες κάθε είδους που βρίθουν στις μέρες μας;

Ανεξάρτητα επομένως από τις επιμέρους αιτίες της εμφάνισης του κορωνοϊού, το κρίσιμο ερώτημα για εμάς δεν είναι οι αιτίες του, ακόμη και αν παράχθηκε σε κάποιο εργαστήριο (πράγμα όχι και τόσο περίεργο!), αλλά το πώς εξηγείται η μαζική εξάπλωσή του, γεγονός που αναφέρεται στη συστημική διάστασή του. Το γιατί δηλαδή η παγκόσμια αυτή πανδημία πήρε έκταση που καμία άλλη πανδημία στην ανθρώπινη Ιστορία δεν είχε πάρει, παρά την τεράστια μυθολογία που αναπτύσσεται συστηματικά και αναπαράγεται από πτωχούς τω πνεύματι ότι π.χ. και η εποχική γρίπη περίπου ίδιες συνέπειες έχει! Και αυτό, διότι βέβαια εάν τα αίτια της μαζικής εξάπλωσής του είναι συστημικά, όπως θα προσπαθήσουμε να δείξουμε, τότε είναι θέμα χρόνου να εμφανιστεί ο επόμενος ιός, ακόμη και αν ξεπεράσουμε τον σημερινό, με πολύ βαριές συνέπειες.

Οι βασικοί θεσμοί αυτού του νέου παγκοσμιοποιημένου συστήματος, όπως ο ΠΟΕ (Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου), η ΕΕ, η αμερικανική ΝAFTA και άλλοι διηπειρωτικοί θεσμοί και συμφωνίες για την απρόσκοπτη λειτουργία των «απελευθερωμένων αγορών» και μερικών δεκάδων Πολυεθνικών που τις ελέγχουν, μετέφεραν σε χρόνο ρεκόρ το κέντρο της πανδημίας από τη μακρινή Κίνα σε όλη τη Δυτική Ευρώπη και κατόπιν στις ΗΠΑ, προκαλώντας μια πρωτοφανή διασπορά τόσο χρονικά όσο και χωροταξικά, δηλ. γεωγραφικά, ακριβώς δηλαδή σε εκείνες τις αναπτυγμένες χώρες που αποτελούν τα κέντρα της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας και είναι περισσότερο ενσωματωμένες στη Νέα Διεθνή Τάξη της. Έτσι, ένας ιός που κανονικά θα έπρεπε να αφορά μόνο μια επαρχία της Κίνας και ούτε καν ολόκληρη την Κίνα, μετατράπηκε ταχύτατα σε παγκόσμια πανδημία.[i] Είναι, δηλαδή, το επιβεβλημένο από τις Πολυεθνικές άνοιγμα και απελευθέρωση των αγορών για ανθρώπους και εμπορεύματα (αυτό που συνοπτικά ονομάζουμε “Παγκοσμιοποίηση”) που αποτελεί το κύριο συστημικό αίτιο της κρίσης, το οποίο σε συνδυασμό με την τεράστια αύξηση της ουσιαστικά ανεξέλεγκτης κίνησης επιβατών και εμπορευμάτων, οδήγησε στη σημερινή κρίση και θα οδηγήσει αναπόφευκτα και σε πολλές κρίσεις στο μέλλον.

Από την άλλη μεριά, κατά ένα όχι περίεργο τρόπο, οι περιφερειακές χώρες όπως η Ελλάδα και οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης ή του Τρίτου κόσμου, δεν πλήγηκαν πολύ, όντας χώρες με μικρότερη συγκέντρωση στην οικονομία και στο βαθμό διεθνοποίησής τους (το οποίο μπορεί να εξηγηθεί και από τον μικρότερο αριθμό διεθνών αεροπορικών συνδέσεων που έχουν αυτές οι χώρες), πέρα από το ζήτημα της μεγαλύτερης αραιοκατοίκησης των ανθρώπων γενικά στις χώρες αυτές.

Φυσικά, η άθλια «Αριστερά» που είναι πλήρως ενσωματωμένη στη ΝΔΤ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και αγωνίστηκε με νύχια και με δόντια κατά του Brexit, εκπροσωπούμενη επάξια από τη δήθεν προοδευτική εφημερίδα Guardian, δεν δίστασε να υποστηρίξει ότι «η Ελλάδα ανακτά το κύρος της και δεν είναι πλέον το “μαύρο πρόβατο”» μετά από τις καλές επιδόσεις της στην καταπολέμηση του κορωνοϊού. Η αιτία, κατά την γκεμπελική εφημερίδα της “προοδευτικής Αριστεράς”, δεν είναι βέβαια ο χαμηλός βαθμός παγκοσμιοποίησης της οικονομίας που αναφέραμε παραπάνω, αλλά απλώς οι συνετές πολιτικές του Μητσοτάκη στη καταπολέμηση του ιού! Ομολογημένα, ο Γκέμπελς θα έβγαζε το καπέλο του στους “αριστερούς” αυτούς γκεμπελίσκους…

Ακόμα, βασικής σημασίας ζήτημα τόσο στη διασπορά του ιού όσο και στις εκατόμβες των θυμάτων, είναι τα απογυμνωμένα, αν όχι διαλυμένα, εθνικά συστήματα υγείας σε όλες τις χώρες λόγω της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, η οποία επέβαλλε ως γνωστόν δραστική υποβάθμιση της χρηματοδότησής τους και την εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων στη λειτουργία τους, ακόμα και στο κορυφαίο εθνικό σύστημα υγείας της Βρετανίας. Από την άλλη μεριά, συστήματα υγείας που ιστορικά θεμελιώθηκαν πάνω στην ευρεία πρωτοβάθμια Υγεία, διάχυτη σε όλον τον λαό, λόγω του σοσιαλιστικού συστήματός τους στο παρελθόν, όπως η Ρωσία και η Κούβα (σήμερα ακόμα), συνολικά μπόρεσαν να ανταποκριθούν καλύτερα, στηριζόμενες στη συλλογική προσπάθεια των πολιτών και όχι στον ατομικισμό της «αγοράς», στήνοντας νοσοκομεία σε χρόνο ρεκόρ, παράγοντας υγειονομικό υλικό κ.λπ. αλλά και βοηθώντας τις δυτικές χώρες, κυρίως την Ιταλία και τις ΗΠΑ, με πολύ σημαντική βοήθεια, παρ’ όλη την εχθρότητα της Υπερεθνικής Ελίτ προς τις χώρες αυτές.

Τα παραπάνω δείχνουν τη θεμελιακή σημασία της οικονομικής αυτοδυναμίας κάθε χώρας–λαού στο να ανταπεξέλθει σε δύσκολες συνθήκες, έχοντας τη δική του εθνική παραγωγή σε τρόφιμα, τεχνολογία, μηχανήματα, εργαλεία, υλικά κ.λπ., αλλά και διατηρώντας τον δημόσιο χαρακτήρα των βασικών τομέων της οικονομίας, έτσι που να μην εξαρτάται για βασικά αγαθά από τις «αγορές» και τις πολυεθνικές, οι οποίες προηγουμένως είχαν καταστρέψει την όποια αυτοδυναμία είχε πριν. Αυτό, προϋποτιθέμενου βέβαια ότι κάθε λαός θα ελέγχει τα σύνορά του τόσο όσον αφορά την είσοδο προϊόντων όσο και ανθρώπων.

Επομένως, μέσα σε αυτές τις συνθήκες, το βασικό μέτρο σε κάθε περίπτωση παρέμενε η καραντίνα των πληθυσμών, εφόσον καμιά κυβέρνηση δεν μπορούσε να ρισκάρει την κατάρρευση των νοσοκομείων που δεν θα άντεχαν την ταυτόχρονη διαχείριση πολλαπλών κρουσμάτων (όπως συνέβη δραματικά κυρίως στην Ιταλία αλλά και τη Γαλλία, Ισπανία, ακόμη και τις ΗΠΑ, την πιο αναπτυγμένη καπιταλιστική χώρα). Τα ίδια μέτρα πάρθηκαν και στην Πατρίδα μας, όπου η Ευρωκατοχική κυβέρνηση της ΝΔ προχώρησε (και ορθώς) σε μέτρα πλήρους καραντίνας μπροστά σε μια ενδεχόμενη κατάρρευση του κατεστραμμένου ΕΣΥ από τις προηγούμενες Ευρωκατοχικές κυβερνήσεις.

Οι παγκόσμιες συνέπειες από την πρωτοφανή πανδημία θα είναι καταστροφικές όχι μόνο σε ανθρώπινες ζωές, αλλά και οικονομικές, και ήδη διαφαίνονται με την προβλεπόμενη μεγαλύτερη ύφεση στην ανθρώπινη Ιστορία, η οποία εκτιμάται ότι μπορεί να είναι μεγαλύτερη και από τη μεγαλύτερη καπιταλιστική κρίση στην Ιστορία, την Ύφεση του 1929. Οι πολιτικές συνέπειες μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερες όταν γίνει φανερό ότι το τελικό αποτέλεσμα της κρίσης θα είναι η μεγαλύτερη συγκέντρωση οικονομικής και πολιτικής δύναμης που έχει συμβεί στην ανθρώπινη Ιστορία, σε μια χούφτα πολυεθνικές και αντίστοιχα πολιτικούς. Ακόμη και προοδευτικά καθεστώτα που μπορούσαν να στηρίζονται στην παράγωγη πετρελαίου, όπως η Βενεζουέλα και το Ιράν, είναι πολύ πιθανό σύντομα να καταρρεύσουν σαν συνέπεια του εξευτελισμού της τιμής του πετρελαίου, όταν η παγκόσμια παράγωγη πέφτει αλματωδώς λόγω της αναπτυσσόμενης μαζικής ανεργίας και υποαπασχόλησης.

Αυτό θα σημάνει ακόμα μεγαλύτερη καταστροφή, εξαθλίωση και εξάρτηση δισεκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη από ένα παγκοσμιοποιημένο σύστημα και μια εξουσία που θα ελέγχουν σε ολοένα και μεγαλύτερο βαθμό τις ζωές μας: οικονομικά, πολιτικά, τεχνολογικά και πολιτιστικά-διανοητικά. Ο ολοκληρωτισμός της Νέας Διεθνούς Τάξης της Νεοφιλελεύθερης Παγκοσμιοποίησης[ii] ανατέλλει, αφού θα έχουμε ακόμα μεγαλύτερη εξάρτηση και κατάρρευση των εθνών-κρατών και των οικονομιών τους από το παγκοσμιοποιημένο οικονομικό και πολιτικό σύστημα της Υπερεθνικής Ελίτ, με «δημοκρατικό μανδύα», καθώς τυπικά θα συνεχίζουν να υπάρχουν κυβερνήσεις, κοινοβούλια κ.λπ. Αυτό κάνει επιτακτικότερη από ποτέ την ανάγκη να συνειδητοποιήσουν έγκαιρα οι λαοί το είδος του συστήματος στο οποίο ζούμε και ότι το μόνο που παράγει είναι τεράστια δεινά –πρωτοφανή- για το σύνολο της ανθρωπότητας.

Όλα επομένως θα κριθούν από την Κοινωνική Πάλη που διεξάγεται αυτή τη στιγμή τόσο σε εθνικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι λαοί έχουν τη λύση στα χέρια τους: να παλέψουν για την Εθνική και Οικονομική κυριαρχία τους, (όπως έκανε την ιστορική αρχή ο Βρετανικός λαός με το σπουδαίο Brexit). Έτσι, οι λαοί μπορούν να προχωρήσουν στη κατάργηση των θεσμών της Παγκοσμιοποίησης (τις ανοικτές και ελεύθερες αγορές που επιβάλλουν την παντοδυναμία των πολυεθνικών), κάνοντας τη μετάβαση από τη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης στη δημιουργία μιας δημοκρατικής κοινότητας κυριάρχων εθνών-κρατών, όπου οι λαοί στο μέλλον θ’ αποφασίσουν εάν θέλουν ατομικό ή συλλογικό έλεγχο της οικονομίας και της κοινωνίας γενικότερα.

Με άλλα λόγια, το ιστορικό δίλημμα για την ανθρωπότητα τη στιγμή αυτή είναι ή να συνεχίσει την καταστροφική πορεία στην οποία μας οδήγησε η Νέα Διεθνής Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης ή η σημερινή παγκόσμια κρίση ν’ αποτελέσει αφορμή για να κτιστεί ένας νέος κόσμος, όχι βέβαια από την ευτελισμένη και πλήρως ενσωματωμένη στη ΝΔΤ «Αριστερά» τύπου ΣΥΡΙΖΑ, Podemos, Σάντερς και Τσόμσκι, που απλά επιδιώκουν μια βελτιωμένη εκδοχή της ΝΔΤ, με τα ψίχουλα που θα τους πετά η Υπερεθνική Ελίτ, ούτε φυσικά από τη δήθεν «αναρχική» αριστερά, που είναι επίσης πλήρως ενσωματωμένη στο σύστημα, συνήθως παίζοντας τον ρόλο του «μπαμπούλα» των αστών ή απλώς αμπελοφιλοσοφώντας. Ο νέος κόσμος πρέπει και μπορεί να κτιστεί από τα κινήματα για την εθνική και κοινωνική κυριαρχία και απελευθέρωση που φουντώνουν σε όλο τον κόσμο σήμερα και είναι σίγουρο ότι θ’ ανδρωθούν μόλις γίνει γνωστό το τεράστιο έγκλημα της ΝΔΤ που, βασικά, με τον κορωνοϊό, κτυπά, όπως μπορεί να δειχθεί, κυρίως τα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα, δηλ. τη μεγάλη πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού…

ΜΕΚΕΑ – ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ – 7/5/2020

[i] Βλ. εκτενές άρθρο υπό δημοσίευση για το θέμα του Τάκη Φωτοπούλου στο διεθνές περιοδικό The International Journal of Inclusive Democracy.

[ii] Βλ. την ελληνική έκδοση του τελευταίου βιβλίου του Τάκη Φωτόπουλου, «Η Νέα Διεθνής Τάξη εν δράσει» που αναμένεται να εκδοθεί από τις Εκδόσεις Κουκκίδα το Φθινόπωρο του 2020.

Ανακοίνωση: Οι Ευρωπαϊκοί λαοί αλυσοδένονται από την ΕΕ για να πληρώσουν την καταστροφική κρίση του κορωνoϊού

Ανακοίνωση Μετώπου Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης (ΜΕΚΕΑ)

Εν όψει της νέας οικονομικής καταστροφής που έρχεται λόγω κορωνοϊού, την οποία πολλοί έγκυροι αναλυτές την περιμένουν να είναι σημαντικά μεγαλύτερη από την Ύφεση του 1929, τη μεγαλύτερη καπιταλιστική κρίση στην Ιστορία, συνήλθε το Eurοgroup και πρόσφατα η τηλε-Σύνοδος Κορυφής της Ε.Ε. Εκεί, μέσα στις εκατόμβες νεκρών και με παραλυμένες τις οικονομίες ιδίως των δυτικών χωρών, η Ευρωπαϊκή Ένωση συνέχισε ακάθεκτη το «έργο» της. Εκπροσωπώντας τα συμφέροντα κυρίως των Γερμανικών πολυεθνικών, αποφάσισε να μην προχωρήσει σε κοινή χρηματοδότηση των οικονομιών όλων των χωρών της Ένωσης μέσω Ευρωομολόγων, αλλά να βασιστεί στους πολυετείς προϋπολογισμούς της Ε.Ε, οι οποίοι πληρώνονται από τα κράτη-μέλη, προκειμένου να εκδίδει ομόλογα, ενώ με τις εισπράξεις από την πώληση αυτών των ομολόγων θα παρέχει κατά κύριο λόγο δάνεια στα κράτη-μέλη και όχι δωρεάν επιχορηγήσεις. Και αυτά τα δάνεια, μάλιστα, θα κινούνται σε περιορισμένο ύψος, που συνολικά μόλις θα ξεπερνά το 1 τρις ευρώ, συμπεριλαμβανομένων και των 540 δις δανείων που αποφάσισε το Eurogroup.

Έτσι, η ΕΕ με την πρωτοκαθεδρία της Γερμανίας αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα, όπως την θέλουν εκείνοι που ελπίζουν δεκαετίες τώρα σε μια «άλλη δημοκρατική ΕΕ» της «αλληλεγγύης και της ανάπτυξης» και εξαπατούν ασύστολα τους λαούς με φρούδες ελπίδες.

Και αυτό όχι απλώς γιατί η Γερμανία είναι «κακή» ή «κοιτάζει μόνο το δικό της συμφέρον», αλλά γιατί πίσω από την βιτρίνα της ΕΕ βρίσκεται ο αδυσώπητος ανταγωνισμός των γερμανικών αλλά και άλλων Πολυεθνικών επιχειρήσεων που εκπροσωπεί αυτή η Ένωση, για να μην χάσουν σε ανταγωνιστικότητα σε σχέση με τις Πολυεθνικές των ΗΠΑ και της Άπω Ανατολής στο παγκοσμιοποιημένο σύστημα των «ανοιχτών αγορών» που εξασφαλίζει το άνοιγμα και η «απελευθέρωση» των αγορών κεφαλαίου, εργασίας, αγαθών και υπηρεσιών (οι περίφημες «4 ελευθερίες του Μάαστριχτ») που καθιέρωσαν τη Νέα Διεθνή Τάξη της Νεοφιλελεύθερης Παγκοσμιοποίησης.

Τα μόνιμα θύματα σε αυτήν την οικονομική «ένωση» είναι βέβαια οι περιφερειακές χώρες του Νότου, που θα υποστούν νέα μνημόνια προκειμένου να δανειστούν από τα ταμεία της ΕΚΤ. Όσο για τους «ηγέτες» των χωρών αυτών, αφού «φωνάξουν» στην αρχή, στη συνέχεια πάντα υποτάσσονται, καθώς δεν αμφισβητούν ποτέ τη βάση πάνω στην οποία είναι κτισμένη αυτή η «Ένωση»: τις ανοικτές κι απελευθερωμένες αγορές των Πολυεθνικών.

Την ίδια ώρα η Βρετανία, η οποία έχει πληγεί σοβαρά από τον ιό αλλά είχε προλάβει να υλοποιήσει το ιστορικό Brexit, προχωρά σε έκδοση χρήματος για να χρηματοδοτήσει την οικονομία της και να ανταπεξέλθει, κάτι που ΔΕΝ μπορούν να κάνουν οι χώρες της ΕΕ. Το ίδιο κάνουν και οι ΗΠΑ καθώς και η Ιαπωνία. Μάλιστα η Βρετανία είχε εξαγγείλει πολύ σημαντικά μέτρα για την ανάπτυξη της οικονομίας της με χρηματοδότηση βασικών τομέων, νέων θέσεων εργασίας, κοινωνικών υπηρεσιών κ.λπ. ευθύς αμέσως μόλις απελευθερώθηκε από τη σκλαβιά της ΕΕ μετά το Brexit, μέτρα που δυστυχώς δεν πρόλαβε να ξεκινήσει την εφαρμογή τους, αφού μάς βρήκε ο κορωνοϊός, αλλά τα ξεκινά τώρα με ένα γιγαντιαίο πρόγραμμα κεϋνσιανής κατεύθυνσης. Να σημειωθεί ότι οι κεϋνσιανές πολιτικές ήταν ανάθεμα για τους Συντηρητικούς της Θάτσερ κ.λπ., ενώ  σήμερα είναι ανάθεμα για τους Εργατικούς του Μπλερ και του διαδόχου του στην ηγεσία Starmer (μετά την έξωση του Κόρμπυν), και τα πολυποίκιλα «αριστερά» κόμματα τύπου ΣΥΡΙΖΑ, Podemos κ.λπ… Τα κόμματα αυτά έχουν αποδεχτεί πλήρως την παγκοσμιοποίηση των Πολυεθνικών  και εξαπατούν τους οπαδούς τους ότι μέσα στην παγκοσμιοποίηση (και την ΕΕ) θα μπορούσαν δήθεν να πάρουν άλλα δραστικά φιλολαϊκά μέτρα τη στιγμή που είναι πια οι αγορές που καθορίζουν τιμές, μισθούς και εισοδήματα.

Αντ’ αυτού οι Ευρωπαϊκοί λαοί γεύονται τα «οφέλη» της ΕΕ δεμένοι χειροπόδαρα, με κίνδυνο πολλές χώρες να καταντήσουν σαν την Ευρωκατεχόμενη Ελλάδα, η οποία με τα νέα μνημόνια θα δεχτεί και το πραγματικά τελειωτικό χτύπημα. Παράλληλα, οι λαοί παρακολουθούν μαθήματα «ευρωπαϊκού πολιτισμού» από τη Γερμανία, η οποία κυριολεκτικά άρπαξε και καβάτζωσε τις μάσκες για πάρτη της αγνοώντας τους Ιταλούς που εκλιπαρούσαν για βοήθεια. Αντίθετα οι χώρες που δέχονται χρόνια τώρα τον αποκλεισμό και το εμπάργκο της δυτικής Υπερεθνικής Ελίτ (και τις βρίζουν!), όπως η Κούβα και η Ρωσία, έσπευσαν να βοηθήσουν μαζί με την Κίνα, όλες τις χώρες προσφέροντας πολύτιμη βοήθεια στον αγώνα κατά του κορωνοϊού, πρακτική και ηθική, δίνοντας μαθήματα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης. Και μάλιστα κυρίως στην αναπτυγμένη Ιταλία, της οποίας η ελίτ αποφάσισε από τις πρώτες να επιβάλει τα σκληρότερα μέτρα κατά της Ρωσίας ελέω ΕΕ.

Ας τα δουν αυτά οι Ευρωπαϊκοί λαοί, όπως πλέον τώρα τα βλέπει ξεκάθαρα ο Ιταλικός. Το μόνο που μένει είναι οι λαοί να ξεσηκωθούν και να κάνουν το δεύτερο βήμα, αφού το πρώτο βήμα ήδη έγινε με την γενναία έξοδο του Βρετανικού λαού από την εγκληματική ΕΕ, και να στείλουν στα τσακίδια και την ΕΕ και τις αλυσίδες της μέσα από κινήματα Εθνικής και Οικονομικής κυριαρχίας. Η εξελισσόμενη τεράστια κρίση του κορωνοϊού θα παίξει καταλυτικό ρόλο για την τύχη των λαών και κυρίως των Ευρωπαϊκών και της ίδιας της ΕΕ.

ΜΕΚΕΑ – ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ – 28/4/2020

“Αντίο και δεν θα μας ξαναδείτε. Αγαπάμε την Ευρώπη, μισούμε την ΕΕ!”


Η έξοδος της Μεγάλης Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι χωρίς αμφιβολία το κορυφαίο πολιτικό γεγονός της χρονιάς στην Ευρώπη, ένα ιστορικό γεγονός τεράστιας σημασίας, αφού η ΕΕ, ένας κατ’ ουσία ολοκληρωτικός θεσμός, δέχεται ένα σοβαρό και ισχυρό πλήγμα από τη βούληση του Βρετανικού λαού και ποτέ πια στο μέλλον η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα’ ναι η ίδια.

Οι Βρετανοί υποδέχθηκαν το ιστορικό BREXIT με ξέφρενους πανηγυρισμούς απ’ άκρη σ’ άκρη όλης της χώρας, επευφημώντας τον νέο πρωθυπουργό που τον ψηφίσανε για να εφαρμόσει επιτέλους την λαϊκή ετυμηγορία για αποδέσμευση –ανεξαρτησία από την ΕΕ και αυτός βέβαια τίμησε την ψήφο των Βρετανών υλοποιώντας άμεσα την υπόσχεσή του για άμεση έξοδο στις 31 Ιανουαρίου του 2020. Σε μια σεμνή τελετή στο Λονδίνο αλλά και σε κάθε πόλη της Βρετανίας, ο λαός τραγουδώντας το Βρετανικό εθνικό ύμνο, πανηγύρισε και ανέπνευσε τον καθαρό αέρα της Ελευθερίας και της Εθνικής Ανεξαρτησίας. Εδώ με χαρά παραθέτουμε το βίντεο του εορτασμού επανάκτησης της Εθνικής κυριαρχίας της Βρετανίας.

Ακόμα θέλουμε να τονίσουμε το γεγονός ότι ο Βρετανικός λαός πέταξε στα σκουπίδια την βρώμικη προπαγάνδα και τον πόλεμο που του έκανε η ΕΕ και η Υπερεθνική Ελίτ και έδειξε σε όλους τους λαούς ότι το BREXIT είναι εφικτό. Ένα BREXIT που τελικά μπορεί να είναι χωρίς συμβιβασμούς, χωρίς «Deal», χωρίς συμφωνία δηλαδή με την ΕΕ, που θα έδενε πάλι χειροπόδαρα τους Βρετανούς, όπως έλπιζαν να κάνουν με τις κωλυσιεργίες και τις απειλές στην τελευταία Βρετανική κυβέρνηση πριν τις εκλογές. Το Brexit δηλαδή δεν είναι αυτοσκοπός αλλά το μέσον που ανοίγει το δρόμο στον αγώνα για εθνική και οικονομική κυριαρχία και, σε τελική ανάλυση, για κοινωνική απελευθέρωση!

Θεωρούμε σημαντικό να παραθέσουμε την τελευταία ομιλία του πρωτεργάτη του BREXIT Νάιτζελ Φαράτζ στην Ευρωβουλή, όπου πολύ απλά και εύστοχα διατυπώνει τους λόγους για τους οποίους οι Βρετανοί επιζήτησαν σταθερά το BREXIT. Η ομιλία του πάει να τελειώσει με την ύψωση από μέρους των Βρετανών Ευρωβουλευτών των σημαιών της Βρετανίας πριν την αποχώρηση τους από το Ευρωκοινοβούλιο και λέγοντας: «Ξέρουμε ότι θα σας λείψουμε. Ξέρω ότι θέλετε να απαγορεύσετε τις εθνικές μας σημαίες, αλλά θα τις σηκώσουμε για αντίο και ελπίζουμε στο μέλλον να συνεργαστούμε μαζί σας, ως κυρίαρχο…». Καθόλου τυχαία επάνω στη λέξη «κυρίαρχο κράτος» η πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου κλείνει το μικρόφωνο και αφαιρεί το λόγο από τον Φαράτζ…


Τελευταία ομιλία Φαράτζ στην Ευρωβουλή


Ν. Φαράτζ: Αυτό ήταν λοιπόν, η τελευταία συζήτηση, στο τέλος του δρόμου. Ένα πολιτικό πείραμα 47 ετών, με το οποίο οι Βρετανοί δεν ήταν και πολύ ευχαριστημένοι. Η μητέρα και ο πατέρας μου συμφώνησαν για μια κοινή αγορά. Όχι για πολιτική ένωση, όχι για κοινές σημαίες, ύμνους, προέδρους, και τώρα θέλετε μέχρι και δικό σας στρατό! Για μένα, ήταν 27 χρόνια εκστρατείας και 20 χρόνια, εδώ, σ’ αυτό το κοινοβούλιο. Δεν είμαι πολύ ευχαριστημένος με τη συμφωνία που ψηφίσαμε απόψε. Αλλά, ο Μπόρις ήταν πολύ τολμηρός τους τελευταίους μήνες και, κ. Βαν ντερ Λέιν, το ξεκαθάρισε, μας υποσχέθηκε ότι δεν θα υπάρχουν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού. Και, σ’ αυτή τη βάση, του εύχομαι κάθε επιτυχία, στον επόμενο γύρο διαπραγματεύσεων. Ειλικρινά.

Αλλά, το πιο σημαντικό είναι αυτό: Αυτό που θα γίνει στις 11:00 μ.μ. την Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2020 είναι το σημείο χωρίς επιστροφή. Όταν θα φύγουμε, δεν πρόκειται ποτέ να επιστρέψουμε και όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες. Φεύγουμε. Θα έχουμε φύγει. Και αυτό είναι το αποκορύφωμα των πολιτικών μου φιλοδοξιών. Ήρθα εδώ, όπως είπα και πριν, όλοι το βρήκατε αυτό πολύ αστείο, αλλά σταματήσατε να γελάτε το 2016. Η άποψή μου όμως για την Ευρώπη άλλαξε απ’ όταν μπήκα. Το 2005 είδα το Σύνταγμα που γράφτηκε από τον Ζισκάρ και άλλους. Είδα να το απορρίπτουν οι Γάλλοι με δημοψήφισμα. Είδα να το απορρίπτουν οι Ολλανδοί με δημοψήφισμα. Και είδα εσάς, σ’ αυτούς τους θεσμούς, να τους αγνοείτε. Να το επαναφέρετε ως Συνθήκη της Λισαβόνας και να κομπάζετε που μπορέσατε να το περάσετε χωρίς δημοψηφίσματα. Οι Ιρλανδοί ψήφισαν και είπαν όχι και τους αναγκάσατε να ξαναψηφίσουν. Είστε πολύ καλοί στο να βάζετε τον κόσμο να ξαναψηφίζει, αλλά εμείς αποδείξαμε ότι ο Βρετανικός λαός είναι πολύ μεγάλος για να τον εκφοβίσετε, ευτυχώς. Έτσι έγινα αντίπαλος του Ευρωπαϊκού εγχειρήματος.

Θέλω το Brexit να γίνει το έναυσμα μιας συζήτησης στην Ευρώπη: τι θέλουμε από την Ευρώπη; Αν θέλουμε εμπόριο, φιλία, συνεργασία, αμοιβαιότητα, δεν χρειαζόμαστε Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δεν χρειαζόμαστε Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, δεν χρειαζόμαστε όλους αυτούς τους θεσμούς και όλη αυτή την εξουσία. Και σας το ορκίζομαι, και το UKIP (Βρετανικό Κόμμα Ανεξαρτησίας) και το κόμμα BREXIT αγαπάμε την Ευρώπη, αλλά μισούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι τόσο απλό. Ελπίζω, λοιπόν, αυτή να είναι η αρχή του τέλους γι’ αυτό το εγχείρημα. Είναι ένα κακό εγχείρημα. Δεν είναι απλώς μη δημοκρατικό, είναι αντι-δημοκρατικό. Και αυτό μπαίνει στην πρώτη γραμμή. Δίνει σε ανθρώπους εξουσία, χωρίς καταλογισμό ευθυνών. Άνθρωποι που δεν μπορούν να καταστούν υπόλογοι από το εκλογικό σώμα. Αυτή είναι μια απαράδεκτη δομή.

Μια ιστορική μάχη εκτυλίσσεται στη Δύση, στην Ευρώπη, την Αμερική και αλλού. Είναι η παγκοσμιοποίηση εναντίον του λαϊκισμού. Και μπορεί εσείς να απεχθάνεστε τον λαϊκισμό, αλλά θα σας πω κάτι αστείο: γίνεται πολύ λαοφιλής! Και έχει πολλά πλεονεκτήματα! Όχι άλλες οικονομικές εισφορές! Όχι άλλο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο! Όχι άλλες κοινές αλιευτικές πολιτικές! Όχι άλλη υποτιμητική αντιμετώπιση! Όχι άλλος εκφοβισμός! Όχι άλλο Γκι Βερχόφσταντ! Γιατί να μη μας αρέσει; Ξέρουμε ότι θα σας λείψουμε. Ξέρω ότι θέλετε να απαγορεύσετε τις εθνικές μας σημαίες, αλλά θα τις σηκώσουμε για αντίο και ελπίζουμε στο μέλλον να συνεργαστούμε μαζί σας, ως κυρίαρχο… [κλείσιμο μικροφώνου]

Πρόεδρος: Αν παραβιάζετε τους κανόνες, κόβεστε. Παρακαλώ, αποσύρετε τις σημαίες.

Φαράτζ: Αυτό ήταν! Τελείωσε! Τέλος!

Μπόρις Τζόνσον για την Ελλάδα: “Οι Έλληνες δεν είχαν ποτέ τα κότσια να πουν στην ΕΕ να πάει στα τσακίδια”

Σχόλιο: Η μεγάλη νίκη των λαϊκών στρωμάτων στη Βρετανία είναι γεγονός. Αντί να «εξαντληθούν» και να τα παρατήσουν μετά από 3 χρόνια προπαγάνδας και πολέμου κατά του Brexit από τις ελίτ και την ΕΕ, επέμειναν και πέτυχαν μια μεγάλη νίκη, υπερψηφίζοντας τους Συντηρητικούς ως μέσο για την υλοποίηση του πολυπόθητου Brexit, όπως αναλύσαμε ενδελεχώς στις 2 τελευταίες ανακοινώσεις μας.

Ο θρίαμβος του Βρετανικού λαού ανοίγει πλέον το δρόμο για τον πανευρωπαϊκό αγώνα των λαών  κατά της ΕΕ και της Παγκοσμιοποίησης και αποτελεί το έναυσμα πολύ περισσότερο για τη χώρα μας η οποία είναι και το μεγαλύτερο θύμα έχοντας υποστεί τον μεγαλύτερο εξευτελισμό και απώλεια κάθε είδους κυριαρχίας που δεν συνέβη σε καμία άλλη χώρα όχι μόνο στην ΕΕ αλλά και γενικότερα.

Αυτό τονίζει σε πολύ εύστοχο περυσινό άρθρο του  και ο μεγάλος νικητής των Βρετανικών εκλογών Μπόρις Τζόνσον το οποίο παρουσιάζουμε παρακάτω. Ο σημερινός Βρετανός πρωθυπουργός του Brexit, τονίζει την ολοκληρωτική  απώλεια της εθνικής και οικονομικής κυριαρχίας της χώρας μας εντός της ΕΕ, αλλά και αποκαλύπτει την αιτία, που είναι η καταστροφή της παραγωγικής μας δομής εντός των ανοικτών και απελευθερωμένων αγορών της, κάτι που φρόντισαν να αποκρύψουν με κάθε τρόπο τόσο η υποτελής ελληνική δεξιά όσο και η ελεεινή ψευτο-αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ οδηγώντας το λαό μας στην δεκάχρονη πλέον Ευρωκατοχή, στην παραίτηση και τη μοιρολατρία.

Αντιθέτως, ο «συντηρητικός» Μπόρις Τζόνσον εξηγεί ότι η Ελλάδα αποτέλεσε το αρνητικό παράδειγμα για τους Βρετανούς, για να μην καταντήσει και η πάλαι ποτέ κραταιά Βρετανία (τηρουμένων των αναλογιών) ένα προτεκτοράτο της ΕΕ και των Πολυεθνικών σαν την Ελλάδα. Μήπως ήρθε η ώρα να ακολουθήσουμε κι εμείς οι Έλληνες το Βρετανικό λαό σαν θετικό όμως παράδειγμα στον αγώνα του για την Απελευθέρωση και να υλοποιήσουμε το δικό μας παλλαϊκό GREXIT;

Η κατάσταση της Ελλάδας μας δείχνει γιατί είναι ζωτικής σημασίας να ξεφορτωθούμε τη συμφωνία με την ΕΕ

Boris Johnson, Telegraph, (26.08.2018) – [Iskra, 14.12.2019]

Μπορεί βλέποντας τις πολύβουες μαρίνες και τα γεμάτα εστιατόρια, να έχεις πειστεί ότι η κρίση του ευρώ έχει φτάσει στο τέλος της. Ότι ο καλός κύριος Ντράγκι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας βρήκε τη λύση, το ευρώ πλέον είναι υγιές, και οι χώρες της Μεσογείου είναι στον δρόμο της ανάκαμψης. 

Και τότε ίσως αναρωτηθείς αν έχουν δίκιο όταν λένε ότι η προσωρινή ανάκαμψη του ευρώ αποδεικνύει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει να ποντάρει στο να μείνει πιστό στις Βρυξέλλες, κάνοντας ακριβώς ό,τι μας πει η ΕΕ, ακόμη κι όταν δεν θα έχουμε επιρροή στις όποιες αποφάσεις. 

Αν αυτό είναι το συμπέρασμα σου μετά από μία εβδομάδα στο ήλιο, τότε ήπιες πολλή ρετσίνα. Η κρίση του ευρώ είναι μακριά από το να τελειώσει. Το ενιαίο νόμισμα παραμένει καταστροφικό και είναι πολύ πιθανό μία μέρα να καταρρεύσει»….. 

«Η περίπτωση της Ελλάδας αποτελεί μάθημα για την τρέλα κάθε χώρας που επιτρέπει να δέχεται μπούλινγκ από τους διαπραγματευτές της ΕΕ. Αν οδηγήσεις σε οποιαδήποτε μεγάλη ελληνική πόλη μακριά από τα τουριστικά σημεία, θα δεις σε κάθε κτήριο που έχει μπει λουκέτο και σε κάθε σπασμένο τζάμι την απελπισία και την απόγνωση της ελληνικής βιομηχανίας, η οποία σε τρία χρόνια, από το 2010 γνώρισε μείωση από 80.000 εργοστάσια, σε 57.000. 

Στα γκράφιτι στους τοίχους μπορείς να δεις την οργή μιας χαμένης γενιάς νέων ανθρώπων που ακόμη αισθάνονται ότι δεν έχουν καμία ελπίδα να βρουν δουλειά. Η ανεργία είναι ακόμη στο 20%, η οικονομία είναι ακόμη 25% χειρότερη από το 2008 και υπάρχει ένα απίστευτο 35% ανθρώπων που ζουν στην απόλυτη ανέχεια»…..

 «Η τραγωδία των Ελλήνων ήταν ότι ποτέ δεν είχαν τα κότσια να πουν στους Ευρωπαίους αξιωματούχους να πάνε στα τσακίδια»….

 «όταν η Ευρώπη αποφάσιζε να επιβάλει το μνημόνιο στην Ελλάδα, δεν σκεφτόταν τη χώρα και τους πολίτες της. Σκεφτόταν μόνο την ΕΕ. Έτσι η Ελλάδα βρέθηκε στην τρομακτική θέση να διαπραγματεύεται με ανθρώπους που δεν νοιάζονταν για τα συμφέροντά της, αλλά θεωρούσαν ότι θα ήταν πολιτικά χρήσιμο να κάνουν την Ελλάδα παράδειγμα για τις υπόλοιπες χώρες, και με το να κάνουν τη χώρα να υποφέρει θα απέτρεπαν οποιονδήποτε μελλοντικά θα έμπαινε σε πειρασμό να διαφοροποιηθεί από τις Βρυξέλλες»…..

 «Κοιτώντας στη Μεσόγειο, θα δεις στοιχεία της ίδιας ιστορίας. Πώς το ευρώ όχι μόνο απέτυχε στον σκοπό του, αλλά κατέληξε στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό για το οποίο προοριζόταν», …«Κοιτάξτε τον εξευτελισμό της Ελλάδας, μέλους της ΕΕ, και αναρωτηθείτε πώς θα νομοθετήσει η Ένωση με τον Ηνωμένο Βασίλειο εκτός, όταν δεν θα μπορούμε πια να  κάνουμε τίποτα για να προστατεύσουμε τους εαυτούς μας από το βάρος αυτών των κανονισμών. 

Η ελληνική ταλαιπωρία συνεχίζεται και το μάθημα είναι ξεκάθαρο, η τραγωδία των Ελλήνων ήταν ότι ποτέ δεν μπόρεσαν να πουν στους Ευρωπαίους να πάνε στα τσακίδια…. 

Δεν μπόρεσαν ποτέ να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους για να τρέξουν την οικονομία προς όφελος των ψηφοφόρων. Αυτό θα ισχύσει και για τη Βρετανία. Ετοιμαζόμαστε να κάνουμε ένα ιστορικό λάθος και να μετατρέψουμε τη χώρα μας σε κάποια που απλά θα δέχεται εντολές από τις Βρυξέλλες, χωρίς λόγο στις αποφάσεις και τους κανονισμούς. Με παράδειγμα την Ελλάδα, αναρωτηθείτε: 

Η ΕΕ θα δρα προς όφελος δικό μας και της Βρετανίας ή της ίδιας της Ένωσης; Η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Είναι γραμμένη σε γκράφιτι σε όλη την Ελλάδα. Γιατί, λοιπόν, προτείνουμε να μετατρέψουμε το Ηνωμένο Βασίλειο στον παντοτινό μαλ… των Βρυξελλών;

Ανακοίνωση ΜΕΚΕΑ: Τα εργατικά στρώματα στη Βρετανία άνοιξαν τον δρόμο για πανευρωπαϊκό αγώνα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση

Τα εργατικά στρώματα στη Βρετανία άνοιξαν τον δρόμο για πανευρωπαϊκό αγώνα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση

1. Ο πολιτικός σεισμός των πολλών ρίχτερ στη Βρετανία δεν ήταν προβλέψιμος για τα ΜΜΕ που ελέγχει η Υπερεθνική Ελίτ και φυσικά ούτε για τα στρώματα της μεσαίας τάξης που είναι συγκεντρωμένα κυρίως στο Λονδίνο. Και ήταν αυτά τα μεσαία στρώματα που κάθε βράδυ έκαναν διαδηλώσεις απέξω από το Κοινοβούλιο ενάντια σε οποιαδήποτε απόπειρα  να προχωρήσει το Μπρέξιτ που είχαν βεβαία υπερψηφίσει τα λαϊκά στρώματα. Χθες όμως ήρθε η σειρά των λαϊκών στρωμάτων που πληρώνουν κάθε μέρα στο πετσί τους την παγκοσμιοποίηση να δώσουν το παρόν τους. Ένα μαζικό παρόν που σάρωσε τα μεσοαστικά κόμματα και κυρίως το Εργατικό κόμμα που τους εκπροσωπούσε. Σε κάθε περιοχή της Αγγλίας εκτός Λονδίνου και από την Ουαλία μέχρι τη Βόρεια Ιρλανδία το ρεύμα του Brexit συμπαρέσυρε τα πάντα και ουσιαστικά αποδιάρθρωσε το Εργατικό κόμμα, αφού ήταν στις εργατικές περιοχές ιδιαίτερα, οι οποίες παραδοσιακά ψήφιζαν Εργατικό κόμμα (από τα χωριά των ανθρακωρύχων που είχαν ματώσει κάτω από την ωμή βία των Συντηρητικών της Θάτσερ μέχρι τις ερειπωμένες βιομηχανικές πόλεις της Βόρειας Αγγλίας που παραδοσιακά ψήφιζαν Εργατικούς) που έδωσαν τη συντριπτική νίκη στον Μπόρις Τζόνσον και το κόμμα του. Η μόνη εξαίρεση ήταν οι Σκωτσέζοι εργάτες που, παρασυρμένοι από ένα βλακώδη εθνικισμό που τους υπόσχεται ανεξαρτησία… μέσα στην ΕΕ, ψήφισαν τους Σκωτσέζους εθνικιστές.

2. Φυσικά, τα εργατικά και λαϊκά στρώματα που πλήρωσαν μέχρι τώρα τα «αγαθά» της παγκοσμιοποίησης δεν αλλαξοπίστησαν ξαφνικά. Απλά κατέδειξαν τη γύμνια του Εργατικού κόμματος που από τον Μπλερ και πέρα μετατράπηκε σε ένα καθαρό κόμμα των βολεμένων μεσοαστών, στους οποίους ανήκουν και οι “αριστεροί” ηγέτες του καθώς και οι εργατοπατέρες συνδικαλιστές. Αυτοί είναι η σημερινή «Αριστερά» σήμερα στη Βρετανία και όχι μόνο. Είναι οι ίδιοι «αριστεροί» πολιτικοί απατεώνες τύπου Βαρουφάκη, Τσόμσκι κ.α. που την παραμονή των εκλογών εξόρκιζαν τους Βρετανούς εργάτες:

  • να υπερψηφίσουν τους πολιτικούς απατεώνες του Εργατικού κόμματος που εν πλήρη γνώση ότι με ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές μέσα στην ΕΕ ήταν αδύνατες οι μαζικές εθνικοποιήσεις κλπ (που υπόσχονταν) και
  • να καταψηφίσουν τον «προαιώνιο εχθρό» τους Συντηρητικούς. Έστω και εάν αυτοί ήταν οι μόνοι που έδιναν αγώνα για να μην καταπατηθεί η λαϊκή θέληση υπέρ του Brexit. Δηλαδή, υπέρ της εξόδου από το κλαμπ των καταβολεμένων στην παγκοσμιοποίηση, που ελέγχουν την ΕΕ και εκτελούν πιστά τις εντολές της Υπερεθνικής ελίτ για την κατάργηση της εθνικής και οικονομικής κυριαρχίας μέσα από το άνοιγμα και «απελευθέρωση» όλων των αγορών, σαν το πρώτο βήμα για την κατάργηση των κρατών-εθνών.

3. Όμως ήταν στα πλαίσια των κρατών-εθνών που έγιναν όλες οι μεγάλες επαναστάσεις, κυρίως οι σοσιαλιστικές, κάτι βέβαια που είναι αδύνατο μέσα στην πανσπερμία λαών της ΕΕ. Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι εδώ και χρόνια οι ελίτ μέσα στον ΟΗΕ διακήρυσσαν ότι το όνειρό τους είναι να γίνουμε όλοι μέσα στην ΕΕ μια νέα «Αμερική» ή «Αυστραλία», δηλαδή συνονθυλεύματα καταναλωτών με μοναδικό όνειρο τον καταναλωτισμό που τους επιτρέπει βέβαια το σύστημα. Στο πλαίσιο της δήθεν πολυεθνικής αυτής κοινωνίας οι μόνοι επιτρεπτοί αγώνες είναι αυτοί για τις ατομικές ελευθέριες, δηλαδή οι αγώνες για την ατομική αυτονομία, ενώ οι αγώνες για τη συλλογική αυτονομία και αυτοδιάθεση, οι οποίοι γίνονται πολύ περισσότερο εφικτοί στο πλαίσιο του κράτους-έθνους, παρά στον ψευτο-διεθνισμό της ΕΕ, συντρίβονται με την ωμή βία (βλ. π.χ.  Κίτρινα Γιλέκα). Αυτού του είδους την κοινωνία επιδιώκουν οι υπερεθνικές ελίτ, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιούν τους υπηκόους τους απλά σαν εργατική δύναμη (όπου βέβαια τους χρειάζονται) και κυρίως σαν καταναλωτές.

4. Η δε περίφημη «Αριστερά» σήμερα σε όλο τον κόσμο συντάσσεται πλήρως με τις επιδιώξεις αυτές των ελίτ, γι’ αυτό και τα εργατικά στρώματα την εγκαταλείπουν μαζικά. Στη Βρετανία όμως τα πράγματα ήταν πιο πολύπλοκα γιατί είχαν ν’ αντιμετωπίσουν ένα ιστορικό Εργατικό κόμμα με μακρούς αγώνες στο ενεργητικό του (όταν βέβαια η Βρετανία ήταν κράτος-έθνος) κατά των ελίτ. Ο αγώνας αυτός έγινε ιδιαίτερα δύσκολος, όταν με την ευκαιρία που έδωσαν στα λαϊκά στρώματα με το δημοψήφισμα για το Brexit, όντας σίγουροι ότι θα το κερδίσουν, ξέσπασε η κρίση, όταν τα εργατικά στρώματα ψήφισαν μαζικά το Brexit σαν προϋπόθεση για την εθνική και οικονομική κυριαρχία, που με τη σειρά της ήταν προϋπόθεση για κάθε ριζική κοινωνική αλλαγή που αποκλειόταν εξ ορισμοί μέσα στην ΕΕ. Επί τριάμισι χρόνια μετά το δημοψήφισμα, οι ελίτ κι οι παρακαθήμενοι «αριστεροί» ηγέτες του Εργατικού κόμματος και των συνδικάτων έκαναν το παν για να βραχυκυκλώσουν το Brexit με κάθε κοινοβουλευτικό ή μη κόλπο, ή ακόμη και βία στη διάθεσή τους. Και απέτυχαν. Όταν όμως νόμισαν ότι τα λαϊκά στρώματα είχαν πια αποκάμει, επιχείρησαν τις χθεσινές εκλογές, όπου πήραν βέβαια το μάθημα της ζωής τους.

5. Φυσικά ο αγώνας δεν τελείωσε εδώ. Πέτυχε όμως ήδη κάτι πολύ σημαντικό: Ν’ αποκαλύψει τον πραγματικό ρόλο της «Αριστεράς» και του Εργατικού κόμματος σαν κομπάρσων των ελίτ. Αυτό σημαίνει ότι αν αύριο ο Τζόνσον και το κόμμα του αποπειραθούν να προδώσουν και αυτοί τη λαϊκή εντολή με την οποία εξελέγησαν, δηλαδή για ένα καθαρό Brexit–που στην πραγματικότητα μπορεί να επιτευχθεί μόνο με «μη συμφωνία» με την ΕΕ ώστε να μπορεί η κάθε κυβέρνηση ν’ ακολουθεί την οικονομική πολιτική που θέλει– τότε τα λαϊκά αυτά στρώματα που έδωσαν την περήφανη νίκη στους Συντηρητικούς θα τους εγκαταλείψουν πάραυτα, αρκεί να έχει δημιουργηθεί στο μεταξύ κάποιο πραγματικά φιλεργατικό πολιτικό κίνημα που θα τα εκφράζει. Με άλλα λόγια, η μάχη κερδήθηκε, η «Αριστερά» ξευτελίστηκε, αλλά ο πόλεμος βέβαια συνεχίζεται, χωρίς όμως περιττά και επικίνδυνα βαρίδια….

Υ.Γ. Τη στιγμή που η άθλια «Αριστερά» υπέστη δεινή ήττα όταν δεν κατάφερε να εξαπατήσει τους Βρετανούς ψηφοφόρους ότι η άνοδος των Συντηρητικών και των οπαδών του Brexit σημαίνει άνοδο τ0υ… φασισμού, όχι μόνο δεν το ‘βαλε κάτω μετά το συντριπτικό πλήγμα που τους έδωσαν χθες τα εργατικά στρώματα, αλλά θρασύτατα κατέβηκαν και στο κέντρο του Λονδίνου, κάτω από την ταμπέλα “αντιφα” για να δημιουργήσουν επεισόδια επειδή η Βρετανία κινδυνεύει από τον φασισμό! Και αυτό,  όταν τα εργατικά και τα λαϊκά στρώματα ψήφισαν ‘μονοκούκι’ το κόμμα που υποσχόταν να τηρήσει τη λαϊκή απόφαση στο δημοψήφισμα υπέρ του Brexit. Ποιοι είναι λοιπόν οι πραγματικοί φασίστες;;;

“Έξοδος από την ΕΕ τώρα!”: Οι ομιλίες των Τάκη Φωτόπουλου και Arthur Scargill για το Brexit

Σε μια πραγματικά λαϊκή συγκέντρωση, όπου εκφράστηκε η επιθυμία των θυμάτων της παγκοσμιοποίησης στη Μεγάλη Βρετανία για έξοδο από την ΕΕ, ο Τάκης Φωτόπουλος είχε την ευκαιρία να παρουσιάσει την ανάλυση του ΜΕΚΕΑ για το διακύβευμα του Brexit στο πλαίσιο της Νέας Διεθνούς Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Μαζί με τον ιστορικό ηγέτη των ανθρακωρύχων, Άρθουρ Σκάργκιλ, έγινε σαφές ότι ο μόνος δρόμος για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα είναι ο δρόμος της “σκληρής” εξόδου. Με τις ελίτ της Μεγάλης Βρετανίας να αδυνατούν να διαχειριστούν το ηχηρό ΟΧΙ που είπε ο λαός στην ΕΕ, με συνέπεια η έξοδος να πηγαίνει από παράταση σε παράταση με σκοπό να μην γίνει ποτέ (κι αν γίνει να είναι, εν τέλει, “νερωμένη”), η εκδήλωση που διοργάνωσε το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα προσέφερε τόσο μια διαφωτιστική όσο και μία αγωνιστική οπτική της πραγματικότητας.

Η ομιλία του Τάκη Φωτόπουλου:

Η ομιλία του Άρθουρ Σκάργκιλ:

Ο Τάκης Φωτόπουλος και ο Άρθουρ Σκάργκιλ (Arthur Scargill) κεντρικοί ομιλητές σε εκδήλωση του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος της Βρετανίας

Την Τρίτη στις 15 Οκτώβρη 2019 στις 6 το απόγευμα, ο Τάκης Φωτόπουλος πρόκειται να δώσει μια ομιλία για το Brexit σε μία δημόσια εκδήλωση που οργανώνεται ίσως από τη μόνη μεγάλη αριστερή οργάνωση στη Μεγάλη Βρετανία που παίρνει μία ξεκάθαρη θέση υπέρ του Brexit, το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (SLP).Το θέμα της εκδήλωσης αφορά τις “Σοσιαλιστικές Στρατηγικές για την έξοδο από την ΕΕ” με τον Τάκη Φωτόπουλο να είναι ο κεντρικός ομιλητής μαζί με τον θρυλικό συνδικαλιστή των ανθρακωρύχων κατά την εποχή της Θάτσερ και ηγέτη του SLP, Άρθουρ Σκάρκγιλ. Άλλα δύο μέλη των πιο μαχητικών συνδικάτων της Βρετανίας, ο Eddie Dempsey και ο Alex Gordon, θα λάβουν ακόμα μέρος στην εκδήλωση. Ώρα και Μέρος: Τρίτη, 15 Οκτωβρίου, 18:00-20:30, Hamilton House, Mabledon Place, London, WC1H 9BD